KLOKKENLUIDERSVERVOLGING
DE MATE WAARIN EEN KLOKKENLUIDER VERVOLGD WORDT, LAAT ZIEN HOE GRAAG MEN DE FEITEN IN DE DOOFPOT HOUDT!
HOE MEER WAARHEID, DES TE MEER VERVOLGING!

zaterdag 15 mei 2021

Prikbord nr. 795 (medio mei) door L.J.J. Dorresteijn

Israël
Groenlinks-leider Jesse Klaver maakt zich naar verluidt zorgen over de mensenrechten in Israël. Waarom, vanwege al die Joden die daar wonen? En waarom maakt hij zich geen zorgen over Gaza, Venezuela, Noord-Korea etc. Wellicht omdat er daar geen sprake is van Groenlinkse voorkeuren, maar van feiten?

Notulen
Gezien alle verspillingen en schandalen rond de milieumaffia van Nijpels, wordt het tijd dat de Kamer een aantal vragen gaat stellen. Bijv. wie hebben Nijpels aangesteld en diens opdracht geformuleerd? En wanneer krijgen politici, media en burgers (belastingbetalers) inzage in de notulen? Natuurlijk geldt dit ook voor de notulen van het RIVM, het ABP en van de besluitvorming rond lopende Defensiematerieelprojecten, maar daarbij gaat het ‘slechts’ om enkele miljarden (de economische schade niet meegerekend). Bij onze milieumaatregelen die wereldwijd geen enkel effect hebben – anders dan het verdwijnen van onze welvaart en vermogen om een bijdrage te leveren aan de ‘internationale rechtsorde’ – gaat het om tientallen, uiteindelijk honderden miljarden. Zelfs de linkse partijen moeten zich dan afvragen wat er in die notulen staat en wie daarvoor straks verantwoording moeten afleggen, liefst voordat het te laat is. Net als voor de EU-miljarden waarvan in ieder geval de ECB-notulen geheim zijn, behalve voor de huidige premier van Italië natuurlijk.

Schandaal
De linkse partijen die zich nu druk maken over vermeende politieke schandalen, kunnen zich maar beter richten op hun eigen notulen, bijv. over de financiële schandalen bij de milieumaffia. Want de milieuwoordvoerders moeten – na de waarschuwingen van de Algemene Rekenkamer – toch al geweten hebben wat een student in zijn promotieonderzoek concludeert. Royale subsidies van een schimmige ‘klimaatminister’ die tot dusver uit beeld wil blijven; wellicht, omdat ze bij de belanghebbende bedrijven tot overwinsten hebben geleid. En dan het uitvlucht van de branchevereniging, dat daar toch kosten tegenover staan. En dit had die student niet gezien of moeten we ervan uitgaan dat dergelijke bedrijven voor 100% worden ‘gesubsidieerd’? Er moeten nog veel kabinetsnotulen op tafel komen; liefst gelekt, zodat ze achteraf niet kunnen worden opgeschoond.

Schotland
De Schotse regering meent zich los te kunnen maken van Groot-Brittannië en Schotland weer bij de EU te voegen. De ‘voordelen’ daarvan zijn niet duidelijk, tenzij het om Europese subsidies gaat, maar de nadelen wel. Dezelfde grensproblematiek als met Ierland, dezelfde visserijproblematiek als met Frankrijk, dezelfde absurde milieu-eisen die vele miljarden kosten, dezelfde onderwerping aan Europese rechters, dezelfde relatie tot de Eurozone of erger: deel daarvan uitmaken, inclusief de schuldenberg. En het idee van onafhankelijk van Londen wordt dan gevolgd door onderhorigheid aan Brussel. De economische gevolgen en andere overwegingen (Europese corruptie, dwang van Frankrijk en Duitsland, immigratie etc.) nog buiten beschouwing gelaten. Dus eerst goed nadenken en leren uit de geschiedenis.

Verkwanseling van Frankrijk
Wie het boek ‘De verkwanseling van Nederland heeft gelezen’, zal niet verbaasd zijn over de ontwikkelingen in Frankrijk. Ook daar werden de belangen van de samenleving opgeofferd aan die van de (politieke) elites. Baas in eigen stad of eigen land is vervangen door onderwerping aan vreemde invloeden, ‘machteloos’ toekijken en verhullend taalgebruik. Doch er zijn verschillen: de scheiding van Kerk en Staat is er nog niet afgeschaft, de hogere krijgsmachtofficieren zijn er nog niet monddood gemaakt, net als de Franse media, de bevolking (vakbonden) en studenten weten nog wanneer een opstand of demonstratie tegen het bestuurlijke gezag noodzakelijk is, de milieu-activisten hebben de kerncentrales nog niet ‘weggestemd’ en de regering zorgt er in de eerste plaats voor de Franse belangen in de EU. Maar ook in Parijs wordt het beleid uiteindelijk bepaald door ambtenaren en hun belangen, illegalen en allochtonen, internationale bedrijven en banken, corruptie en ‘politieke’ rechters, alsmede door de Europese milieumaffia. Dus nog maar niet verhuizen…

L.J.J. Dorresteijn

NICO VAN DEN HAM | NEDERLAND