KLOKKENLUIDERVERVOLGING
DE MATE WAARIN EEN KLOKKENLUIDER VERVOLGD WORDT, LAAT ZIEN HOE GRAAG MEN DE FEITEN IN DE DOOFPOT HOUDT!
HOE MEER WAARHEID, DES TE MEER VERVOLGING!

maandag 2 november 2015

NICO VAN DEN HAM OVER KANKER EN RECHTERS

Veel mensen hebben geen Kanker, maar worden kapot gemaakt door bijvoorbeeld Jeugdzorg, een Misdaadbank, een Woningcorporatie, het UWV of een hele foute Bewindvoerder. Meestal als gevolg daarvan krijgt men dan ook te maken het klassen-schorem van het laatste beslissende woord, het Corrupte Zwarte Toga Tuig.

Sommigen onder ons hebben alles.

Het kan altijd nog erger!

Borstkanker
Zondagmorgen werd ik geconfronteerd met een vreselijke mail van een vrouw die mij mededeelde dat zij mijn site al enige tijd volgde. Omwille haar privacy publiceer ik die mail van haar niet en ook haar naam heb ik veranderd in Berta. Berta schreef, dat ze enkele weken geleden de diagnose borstkanker had gekregen. Daarna ging het in haar mail over liegende en draaiende 'deskundigen' doctoren en ander gespuis in een bepaald ziekenhuis. Ook het tegenwoordig (terecht) veel gebruikte woord zorgmaffia kwam ik in de mail van Berta tegen.

Misdaadgroepen
Verder klaagt Berta steen en been over haar ervaringen met misdaadgroepen zoals het UWV, een Verpleegtehuis, Bewind-Maffia en als laatste, wellicht omdat die het laatste beslissende woord hebben, De Rechtspraak ofwel het tot op het bot Verrotte, Misdadige Zwarte Toga Tuig waar deze vrouw blijkbaar ook al aan onderworpen is.

Opgebrand
Berta haar leven is gelet op dit alles, dus voor dat zij die vreselijke diagnose borstkanker kreeg, reeds al min of meer verwoest. Een van de vele compleet verwoeste levens waarvan ik op de hoogte ben, want Berta is zeker niet de enige die mij van die vreselijke e-mails toezend. Voor alle duidelijkheid, daar beklaag ik mij op geen enkele wijze over!
Stuur de (semi) staats-shit maar naar mij toe of bel mij maar op.


Antonie van leeuwenhoek Ziekenhuis
Berta vroeg mij tot slot in haar mail het een en ander over het Antonie van Leeuwenhoek Ziekenhuis in Amsterdam. De lieverd vermelde er nog bij dat ze geen mensen meer vertrouwd, behalve haar familie, dat ze opgebrand is van al het gedoe van voor de vreselijke diagnose en er dan ook aan twijfelde, of ze de zware behandelingen nog wel aan zou kunnen. Misschien was het wel niet zinvol om dat allemaal nog aan te gaan, zo schreef ze er nog bij. 

Antwoord  
Uiteraard heb ik Berta haar e-mail zo snel mogelijk beantwoord. Ik weet niet of ik dat op de juiste wijze heb gedaan. Ik vind wel dat ik verplicht ben om de inhoud van Berta haar e-mail op een zo discreet mogelijke wijze te publiceren. Mijn antwoord aan Berta staat hieronder en dat is wel de letterlijke weergave zoals ik die haar heb toegezonden. Ik kan haar verdomme niet helpen helaas, helaas!

(Ik heb alleen de naam van de vrouw in de tekst van mijn mail veranderd)
__________________________________________________


Hallo Berta,

Alhoewel ik inmiddels wel wat gewend ben, is het op de vroege zondagmorgen goed schrikken van jou e-mail. Ik neem jou absoluut niet kwalijk dat je bij mij aanklopt, maar ik voel mij wel schuldig. Schuldig omdat ik je niet kan helpen, terwijl ik dat wel graag zou willen. In jou o zo begrijpelijke wanhoop, klop je aan bij een van de meest zwartgallig gemaakte personen die dit Schurkenland kent.

Mijn moeder is overleden aan uitgezaaide longkanker toen ik 14 was, nooit had ze gerookt. Ik ben bijna 63, dus dat is lang geleden. Inmiddels kunnen de doctoren veel meer zoals je zelf ook wel weet. Mijn TV staat aan terwijl ik dit schrijf en hoe toevallig kan het zijn, een man, die zijn vrouw aan borstkanker heeft verloren, verteld hoeveel kans een vrouw maakt die vreselijke ziekte te overleven. De kans om het te overleven is niet gering hoor ik! Dus er is voor jou en je gezin wel degelijk hoop!

Je vraagt mij wat ik als inwoner van Amsterdam van het Antonie van Leeuwenhoek Ziekenhuis weet. Mijn antwoord is; Ik weet waar het staat, groot is en dat het in de media wordt aangeprezen als goed. Meer weet ik niet, sorry. In de kringen waar ik door mijn eigen shit in ben beland zitten er velen, die niet moeten vernemen dat ik spreek of schrijf over het Antonie van Leeuwenhoek ziekenhuis. Die willen uitsluitend in gesprek over alternatieve geneeskunde. Ik denk zelf dat het goed is, als je verder wilt met je leven, je het Antonie van Leeuwenhoek Ziekenhuis blijft bezoeken.

Ik kan je op geen enkele wijze helpen. Dat komt vooral omdat ik niet kan liegen. Daarom komt nu het voor jou meest onaangename gedeelte van mijn antwoord: Ik heb (zover ik weet) geen kanker. Wel denk ik er vaak aan en dan in die zin, dat ik denk dat het gevoel van boosheid, wanhoop, angst en verdriet, dat ik elke minuut van de dag beleef, zo'n beetje het zelfde gevoel is dat je hebt nadat een dokter je heeft verteld dat je kanker hebt. Met dat verschil, dat als je kanker hebt, meestal niemand daar de schuld van is.

Dat gevoel wat ik heb, waar anderen dus wel degelijk oorzaak van zijn, heb jij er ook nog eens bij zo maak ik op uit jou e-mail. Als ik over mijn eigen situatie schrijf of spreek, probeer ik niet te vergeten er altijd bij te vermelden, 'maar het kan nog veel erger'. Jou mail zorgt er voor, dat ik zal proberen die vermelding nooit meer te vergeten als ik weer eens aan 'het klagen ben'.

Ik had hele lieve ouders en dat maakt het, dat ik ze niet verwijt, dat ze mij hebben gemaakt (wisten zij veel), maar voor enige positief geluid lieve Berta moet je dus absoluut niet bij mij zijn. Heel veel sorry daarvoor! Je mag mij altijd bellen of schrijven! Ik zal je op de meest vriendelijke wijze te woord staan of terug schrijven. En als ik wat voor je kan doen dan zal ik het doen! Maar nogmaals, je hoeft maar met de vingers te knippen en ik loop te janken van boosheid, wanhoop en verdriet, dus voor enig optimistisch geluid kun je mij dus beter mijden.

Heel veel sterkte Berta voor jou en je gezin!

Vriendelijke Groet,

Nico

Door Nico van den Ham