vrijdag 30 augustus 2013

VASELINE EN MEDICIJNEN VOOR PERSONEEL STADGENOOT, GRATIS!

 Cabaret-Online 

Door Lord Trickster i.s.m. onze wie-naait-wie-redactie en bewerkt door onze corrupte, snuivende, satirische-redacteur en onze journalist-cabaretier. Vertaald door Dhr. Diks

Gratis medicijnen, zoals spierverslappers en vaseline voor personeel en handlangers van woningcorporatie Stadgenoot.

Na 41 jaar dienst op laatste werkdag op staande voet ontslag

Op een dag in mei van dit jaar, belde mijnheer Vroeghindewey met de redactie van deze website. Mijnheer Vroeghindewey leest de berichten op deze site en vertelde mij, nadat hij was doorverbonden door onze receptioniste/telefoniste, dat hij 41 jaar bij woningcorporatie Stadgenoot heeft gewerkt. Op zijn laatste werkdag, hij ging met pensioen, is hij één uur voordat zijn afscheidsreceptie zou beginnen op staande voet door woningcorporatie Stadgenoot ontslagen! Het in het vooruitzicht gestelde afscheidscadeau, een gouden horloge, heeft mijnheer Vroeghindewey niet gekregen, zo vertelde hij verder.

Laatste vrijdag van de maand
Dat zit zo; mijnheer Vroeghindewey deed bij Stadgenoot kantoorwerk.
Zijn werkkamer was schuin gelegen tegenover een directiekamer.
Jarenlang heeft Vroeghindewey gezien dat er, altijd op de laatste vrijdagmiddag van de maand, medewerk(st)ers van verschillende afdelingen, maar ook handlangers van Stadgenoot, die directiekamer binnengingen.


Huismeesters, bedrijfsjuristen en andere praatjesmakers van Stadgenoot, maar ook hun kliek, politie, GGD, Psychiaters enz.
Huismeesters, personeelsleden van de afdelingen overlast en zorg, verhuurzaken, bedrijfsjuristen enz. enz. Maar ook de vele handlangers van Stadgenoot. Buurtregisseurs, ofwel wijkagenten, Psychiaters van de GGD Amsterdam, leden van de Commissie voor de Politieklachten, je kon het zo gek niet bedenken.
Het was een komen en gaan op de laatste vrijdag van de maand in die directiekamer van Stadgenoot.

Hevig genotsgeschreeuw, maar ook gillen en huilen van de pijn

Wat de heer Vroeghindewey nog het meest is opgevallen, dat is dat op zo’n laatste vrijdag van de maand altijd keihard genotgeschreeuw uit die directiekamer klonk.
Gillen en krijsen van genot, maar gek genoeg ook veel intens geschreeuw van de pijn. Het was niet om aan te horen volgens de heer Vroeghindewey.
Vroeghindewey kon ook duidelijk horen wat er werd geschreeuwd, 'Ga doorrr, ga doorrr, er kan er nog wel een bij in!'

Directeur Stadgenoot helemaal in paniek

De heer Vroeghindewey hoorde dan ook, dat zo’n directeur van Stadgenoot soms helemaal in paniek was en zei, 'hij kan er niet meer in, het zit vol, er komt bloed uit!'
'Ga doorrr, ga doorrrrrr' klonk het dan. 'Ik heb hem verdiend, hij moet er in, ik wil het, ik heb hem verdiend! Dat bloed veeg ik wel af'. Na afloop van zo'n 'fijne' laatste vrijdagmiddag van de maand,zag mijnheer Vroeghindewey de medewerkers en de handlangers van Stadgenoot, vaak huilend van blijdschap, weer weg gaan.
Lopen deden ze dan wel op een hele merkwaardige manier, net of dat ze hun broek hadden vol gescheten.

Niet binnen zonder kloppen

Al die jaren heeft mijnheer Vroeghindewey niet geweten wat er zich de laatste vrijdag van de maand in die directiekamer afspeelde. Je mocht die directiekamer beslist niet binnen gaan zonder te kloppen! Pas nadat de directeur riep, 'binnen', dan pas mocht je de deur openen. Op de laatste vrijdag van de maand hing er zelfs een bordje aan de deur met de tekst, 'NIET STOREN.'

Pensioen! laatste werkdag na 41 jaar
De laatste werkdag van mijnheer Vroehindewey, viel toevallig ook op de laatste vrijdag van de maand. Anderhalf uur voor zijn afscheidsreceptie, vergat mijnheer Vroeghindewey zijn in het vooruitzicht gestelde afscheidscadeau, het gouden horloge. Vroeghindewey wilde niet achter de Geraniums gaan zitten met die ene vraag en Vroeghindewey is, schijt aan zijn gouden horloge, zonder te kloppen op zijn laatste werkdag die directiekamer binnengegaan.

Mijnheer Vroeghindewey was als door de bliksem getroffen en wist niet wat hij daar allemaal zag!!!

Huismeester en wijkagent hand in hand, broek omlaag
Een van de directieleden van Stadgenoot zat op een stoel. Een huismeester en een wijkagent stonden hand in hand naast elkaar, met hun broek omlaag, voorover gebukt, hun blote kont naar de directeur gericht! De directeur had een grote doos met daarin veren naast hem staan. De directeur probeerde de wijkagent een veer in zijn kont te steken. 'Het gaat niet, het gaat niet, het zit vol, er zitten er al zo veel in', riep de directeur van woningcorporatie Stadgenoot wanhopig!
'Ga doorrr, ga doorrr meneer', gilde de wijkagent, 'ik heb hem verdiend, ik heb hem verdiend, ik heb Van den Ham bijna kapot meneer, hij is bijna kapot, Van den Ham is bijna kapot mijnheer de directeur! Ik heb de veer verdiend, Van den Ham is bijna kapot! Ik heb die veer zo nodig meneer.
'IK MAAK VOOR U VAN DEN HAM HE-LE-MAAL KAPOT MENEER!!! KOM OP MET DIE VEER!'
'Druk doorrr meneer de directeur, alstublieft.....alstublieft!'  smeekte de wijkagent.


Directeur Stadgenoot raakte helemaal opgewonden!
De directeur van woningcorporatie Stadgenoot raakte helemaal opgewonden na zoveel goed nieuws en ramde enthousiast en met al zijn kracht de veer in de ambtelijke kont van de wijkagent! Het bloed spoot eruit! Bloedspetters in het gezicht van de directeur, maar de zoveelste 'welverdiende' veer zat er in ieder geval weer in. 'Dank u wel meneer de directeur, dank u wel,' huilde de wijkagent. 'Dank u wel.'

Afscheidsreceptie afgelast! Geen gouden horloge.

Na enigszins wat bekomen te zijn van alle opwinding, zag de directeur mijnheer Vroeghindewey staan en heeft hem in zijn laatste werkuur na 41 jaar trouwe dienst op staande voet ontslagen. De afscheidsreceptie werd op het laatste moment afgelast en het beloofde afscheidscadeau, het gouden horloge heeft Vroeghindewey ook niet gekregen.

Vroeghindewey wist toen nog niet wie Nico van den Ham was

Mijnheer Vroeghindewey wist toen nog niet wie Nico van den Ham was en keek dan ook verrast op toen hij deze website ontdekte en heeft Nico gebeld.
Mijnheer Vroeghindewey heeft nog contact met een van zijn vroegere collega’s.
Dat is mijnheer Schopmus en mijnheer Schopmus heeft mijnheer Vroeghindewey verteld, dat er tegenwoordig alleen nog maar genotgeschreeuw en genoeglijk gekreun uit de directiekamer komt.
Geschreeuw van de pijn is nooit meer te horen, zo vertelde hij.

Spierverslappende medicijnen

Dat komt, zo wist mijnheer Schopmus, omdat een deel van het personeel (het deel dat voor veren in de kont in aanmerking komt) én de handlangers van woningcorporatie Stadgenoot tegenwoordig gratis medicijnen verstrekt krijgen van woningcorporatie Stadgenoot.

Vaseline

Dat zijn spierverslappende medicijnen en werken vooral op de sluitspier. Die medicijnen zijn eigenlijk bedoeld voor mensen die heel nodig moeten poepen, maar dat niet kunnen, omdat hun sluitspier is verkrampt. Voor de zekerheid verstrekt Stadgenoot ook nog gratis potten vaseline aan de betrokken personeelsleden en hun vele handlangers.


Gratis spierverslappers, vaseline en veren voor personeel en handlangers van Stadgenoot. Dat belooft weinig goeds voor mij!


Mijnheer Vroeghindewey werkt sinds mei 2013 als redacteur mee aan deze website.


Vorig bericht
>>> Het grote verschil tussen, de tot voor kort, hoogste baas van het ministerie van justitie mr. Joris Demmink en Nico van den Ham